środa, 16 grudnia 2015

Potem

Dlaczego nie piszesz? "Uzupełnij" bloga. Czy wszystko OK?


5 miesiecy.
Tak długiej przerwy jeszcze Wam nie zrobiłam-przepraszam.


Świat się kręci, jestem zaplanowana co do minuty pomiędzy 6.00 rano a 17.00,  potem się już nie da.
Potem staram sie w te krótkie dni bez słońca nadrobić czas. Czas który sie kurczy i kończy z ziewaniem mojego synka.
Zasypiam i budze się o 6.00 rano.
Godzinę jadę do pracy. Godzina tylko dla mnie w trakcie której dumam.
Dumam ile spraw przekładam, o ilu zapominam, ile odkładam na potem, by zdać sobie sprawę, że "potem" dla innych już nie istnieje.
Dlaczego nie piszę....
Bo po tej godzinnej drodze czekam na otwarcie bramy, wpisuję kod obecności, wchodzę do sali pielęgniarzy i pytam się ich komu dziś Pan zabrał "potem".
Nie potrafię wtedy usiąść po całym dniu i napisać Wam jak wygląda mój ogród jesienią, albo jak cudowne wakacje mieliśmy.
Dotykam, pytam się na co mają ochotę w piątek, w niedzielę już ich nie ma.
W ciszy, z rodziną, częściej bez.
Dekoruje już drugi raz restauracje, zapalam światełka i wściekam się i wkurzam kiedy potrafią zdenerwować i marudzić bez końca.
A potem biorę siwy mysi ogonek Marii i układam go w koczek, bo uwielbiam Marię. Jest dwuletnią dziewczynką w ciele 90-cio latki.
Dwa tygodnie temu wprowadził się nowy pensjonariusz. Przez te dwa tygodnie starałam się zapamiętać jego allergie i uzupełnić listę nielubianych potraw.
Przyjechał do nas, bo lekarze dali mu 4 miesiące życia, rak niestety mniej.
Teraz w śpiączce żegna się z rodziną, a ja.
A ja się pytam codziennie rano w sali pielęgniarzy czy on nadal jest.
Bo nie pasuje mi aby odszedł we wtorek, bo w środe ja nie pracuję, a trzeba "po" przygotować pokój na kolejną osobę.
Tak-tak też myślę i potem wstydzę się tej swojej "rutyny".
Napiszę.
Napiszę i wstawię zdjęcia- i z wakacji i z ogrodu, ale potem.
Dziś miałam ochotę tak sobie z Wami pogadać.
Przytulam Was świątecznie
Pełna optymizmu w szalonej durnej głowie
hanna

Postscriptum
Poczekał-odszedł w środę.

23 komentarze:

  1. Hanna kochana przytulam Cię mocno : ) Sprawiłaś mi radość tym wpisem, dziękuję.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tez dziękuję-właśnie mi uświadomiłaś jak bardo mi brakowalo Tej energii płynącej z komentarzy ;)

      Usuń
  2. Ucieszyłam się kiedy zobaczyłam Twój post, chyba bez względu na treść, chociaż uwielbiam Twoje treści .... życie, samo życie ... jak by się nie starać ono i tak biegnie swoim rytmem
    Nawet nie myślałam, że to "potem" to takie ważne słowo ...
    Uściski, i dla Syneczka :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuje, uściski Świąteczne ;))))

      Usuń
  3. Macham do Ciebie Haniu radośnie. Fajnie, że wpadłaś choćby na chwilę. A każda chwila na wagę złota jest prawda?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jest, jest- a one tak jakoś przemykają, wymykają, lecą, pędzą ) wesołych świąt artystko-buziolam

      Usuń
  4. Taka praca to niesamowity balast, który tak trudno zostawić za drzwiami pracy. Dla człowieka obdarzonego silną empatią taka praca to dar, to przywilej ale także brzemię.
    Jesteś właściwym człowiekiem na właściwym miejscu.
    Trzymaj się Haniu, ściskam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziekuję Ci za ten komentarz.
      Ścsikam świątecznie całą Twoja piękna rodzinę ;)

      Usuń
  5. Witaj. Dobrze że jesteś. Taka cisza też czasem jest potrzebna i taki tekst również, żeby przeczytać własne myśli, żeby oczyścić umysł. Jesteś wraż liwą osobą i boli Cię każde odejście. Casem wrażliwość i empatia powodują że jest nam trudniej.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Każde odejście- juz nie, z czasem nie-ale jak sobie pomyślę, że kiedys przyjdę a Marii nie będzie-to mnie wstrząsa. Nie dam rady wtedy.Wiem to.
      Pozdrawiam i śiskam świątecznie

      Usuń
  6. Hanuś, dzięki za te parę słów. Martwiłam się co się dzieje, że nie piszesz. Z jednej strony wiem, że praca i dom to dużo roboty ale stale wchodziłam by sprawdzić czy u Ciebie Kochana ok :). Ja jestem już drugi tydzień na zwolnieniu, najpierw ostre zapalenie krtani a potem gorączka i oskrzela. Już jest o niebo lepiej i od poniedziałku wracam do pracusi. Pozdrawiam Was Kochani i czekam na fotki :*.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Beatko-mój Ty wierny fane ;) kuruj się skarbie. Dobrze, e juz lepiej. ściskam światecznie całą rodzinkę-buziolki

      Usuń
  7. Nigdy nikt jeszcze nie uświadomił mi tak mocno znaczenia słowa... potem... a ja te Twoje nieczęste pisanie rozumiem...
    ściskam mocno!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję ULu- buziolam i ściskam świątecznie .

      Usuń
  8. Hmm...rozumiem o czym piszesz. Ja jestem Charonem, taka jest moja praca. Przeprowadziłam już kilkanaście osób na drugą stronę. Nie czuję smutku, czuję raczej ...nie wiem jak to nazwać...chyba jakiś rodzaj dumy, że zostałam wybrana aby w tej ostatniej drodze towarzyszyć, żeby być tym kto poczuje ostatni uścisk dłoni, kto usłyszy ostatni oddech, czasem słowa.
    To może wstaw lepeij zdjęcia choinki i pierogów? Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  9. Ciesze , ze u Ciebie wszystko w porzadku . Troche sie tez martwilam czemu tak dlugo , ale sobie powiedzialam "Hania kobieta pracujaca (taj jak ja !) wiec na pewno czasu jej brak " no i zgadlam . Ja tez czasami zwlekam z niektorymi rzeczami miesiacami . Buziaczki !

    OdpowiedzUsuń
  10. nie mam czasu na złapanie oddechu na swobodny uśmiech na brak nerwów
    nie mam czasu którego tak cholernie mi brakuje
    dla niektórych nie ma ani teraz ani już ani potem
    zajrzałam po niepamiętnym czasie na blog
    tak bardzo lubię ciebie czytać
    znam ciebie
    niby na zewnątrz harda twarda - a w środku motyl - delikatny czuły drażliwy
    moze uda nam się w końcu spotkać
    czekam

    OdpowiedzUsuń
  11. U mnie słowo potem też jest używane na co dzień i dobrze mi z nim :)))

    OdpowiedzUsuń
  12. A tak zajrzałam... Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  13. Pozdrawiam Cię ciepło Haniu :-)

    OdpowiedzUsuń
  14. kochanieytelniczki !!!
    wiem ze czasu mało
    wiem że zarobiona jesteś do 48 godzinna 24
    ale na miły Bóg - ogarnij sie i zadbaj o wierne Twoje czytelniczki !!!

    OdpowiedzUsuń

Dziękuję za każde słowo. Te słowa pozwalają mi wierzyć, że to co robię ma sens, że ja mam jakieś znaczenie w tym zwariowanym świecie.

Related Posts with Thumbnails